بیتوته در منزل ثعلبیّه

توسط: حسین جعفرزاده

ثُمَّ بَاتَ علیه السلام فِی الْمَوْضِعِ الْمَذْکُورِ فَلَمَّا أَصْبَحَ إِذَا بِرَجُلٍ مِنَ الْکُوفَةِ یُکَنَّى أَبَا هِرَّةَ الْأَزْدِیَّ قَدْ أَتَاهُ فَسَلَّمَ عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ ‏ مَا الَّذِی أَخْرَجَکَ عَنْ حَرَمِ اللَّهِ وَ حَرَمِ جَدِّکَ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله و علیه و آله و سلم؟
فَقَالَ الْحُسَیْنُ علیه السلام وَیْحَکَ‏ یَا أَبَا هِرَّةَ إِنَّ بَنِی أُمَیَّةَ أَخَذُوا مَالِی فَصَبَرْتُ وَ شَتَمُوا عِرْضِی فَصَبَرْتُ وَ طَلَبُوا دَمِی فَهَرَبْتُ وَ ایْمُ اللَّهِ لَتَقْتُلُنِی الْفِئَةُ الْبَاغِیَةُ وَ لَیُلْبِسَنَّهُمُ اللَّهُ ذُلًّا شَامِلًا وَ سَیْفاً قَاطِعاً وَ لَیُسَلِّطَنَّ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مَنْ یُذِلُّهُمْ حَتَّى یَکُونُوا أَذَلَّ مِنْ قَوْمِ سَبَإٍ إِذْ مَلَکَتْهُمُ امْرَأَةٌ فَحَکَمَتْ فِی أَمْوَالِهِمْ وَ دِمَائِهِمْ.

ترجمه:
آن گاه امام علیه السلام در این منزل بیتوته نمود، و چون صبح کرد، ناگهان مردی از کوفه که کنیه اش اباهره ازدی بود نزد آن حضرت آمد و سلام کرد، سپس گفت: یابن رسول الله چه چیز تو را از حرم خدا و حرم جدّت رسول خدا صلی الله و علیه و آله و سلم بیرون نمود؟
امام علیه السلام فرمود: وای بر تو ای اباهرّه! همانا بنی امیّه مالم را گرفتند و من صبر کردم، عِرض و آبروی مرا خدشه دار نمودند، صبر کردم، خواستند خونم را بریزند، پس گریختم؛ سوگند به خدا که این گروه سرکش و ستمکار مرا می کشند و خداوند لباس ذلّت و خواری فراگیری بر تن آنان بپوشاند و شمشیر برّنده ای در میان آنان نهد و برایشان کسی را مسلط کند که آنان را به خواری افکند تا این که از قوم «سبأ» خوارتر شوند، آن گاه که زنی بر آنان فرمانروا گردید و در میان مال و خون آنان به دلخواه خود حکم نمود و آنان را به ذلت کشاند.

لهوف،۸۶