مردم فضول

توسط: حسین جعفرزاده

مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ الْخَفَّافِ عَنِ الْیَعْقُوبِیِّ عَنْ أَبِیهِ قَالَ‏ أُتِیَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع وَ هُوَ بِالْبَصْرَةِ بِرَجُلٍ یُقَامُ عَلَیْهِ الْحَدُّ قَالَ فَأَقْبَلَ جَمَاعَةٌ مِنَ النَّاسِ فَقَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع یَا قَنْبَرُ انْظُرْ مَا هَذِهِ‏ الْجَمَاعَةُ قَالَ رَجُلٌ یُقَامُ عَلَیْهِ الْحَدُّ قَالَ فَلَمَّا قَرُبُوا وَ نَظَرَ فِی وُجُوهِهِمْ قَالَ لَا مَرْحَباً بِوُجُوهٍ لَا تُرَى إِلَّا فِی کُلِّ سُوءٍ هَؤُلَاءِ فُضُولُ الرِّجَالِ أَمِطْهُمْ عَنِّی یَا قَنْبَرُ.

.

در بصره مردى را براى جارى کردن حدّ نزد امیر المؤمنین علیه السلام آوردند. در این هنگام جماعتى از مردم به طرف آن حضرت به راه افتادند. امام فرمود : اى قنبر! ببین این جمعیت چه می خواهند و فرمود : مردى است که حدّ بر او جارى مى شود [و تماشا ندارد] و چون آن عدّه نزدیک آمدند و حضرت به صورت آنان نگاه کرد، فرمود : ناخوش باد چهره هایى که جز در صحنه هاى بد و ناخوشایند دیده نمى شوند، اینان جماعتى فضول هستند. اى قنبر! آنان را از من دور کن.

.

تهذیب الأحکام (تحقیق خرسان) ؛ ج‏۱۰ ؛ ص۱۵۰